woensdag, 26 april 2006

Waar vind ik een lichtpuntje???

Ik weet dat ik niet mag opgeven maar verdorie, makkelijk is anders zulle!!!! Dat kanker-ding, daarvan kan ik genezen, alléé, dat vermoed ik toch maar het verlies van Michael, dat is onherroepelijk en dáár heb ik het vreselijk moeilijk mee.... Hoe dikwijls stel ik mij niet de vraag: Waarom, voor wie of wat moet ik nog doorgaan??? Voor mezelf??? Tja... ik weet dat een hoop mensen er op rekenen dat ik ook dit gevecht niet opgeef maar eerlijk gezegd, soms twijfel ik er aan of dit voldoende motivatie is... Ik voel een zekere gelatenheid, en das niet goed. Dat besef ik ook wel.... Bovendien wordt telkens weer de vinger in de o zo pijnlijke wonde gelegd, vooral nu met moederdag in het vooruitzicht. Voortdurend die confrontatie met gelukkige mama's, op TV, op de radio, op straat... God wat doet dit vreselijk veel pijn!!!!

Verdikke hé, ik herken mezelf niet meer.... waar is mijn vechtlust??? Mijn beroemde levenslust???

13:54 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

*** Ik wou dat ik wist wat ik moest schrijven om je je vechtlust en levenslust in een oogwenk terug te geven... ik kan alleen maar een luisterend oo(r)g bieden via je blogje en een kaarsje voor je branden...

Knuffel je kattenbeesten nog eens extra,
laat hen eventjes voor je zorgen... dat kunnen ze als de besten...

Ik denk aan je!

Gepost door: lavender faery | woensdag, 26 april 2006

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.