dinsdag, 19 september 2006

Kun je nog volgen???

Kom op Tal.... de moed niet opgeven hé!!!!

Hebben jullie dat ook??? Telkens na het zeggen of zelfs opschrijven van zwarte gedachten dat je je - als bij toverslag - beter voelt??? Ik meestal wel. Ik ben nu eenmaal extrovert en ondervind E N O R M veel baat bij het uiten van mijn gevoelens. Nu ook dus.... het verandert wel niets aan mijn situatie maar het onder woorden brengen lucht op...

Waar het bloggen allemaal niet goed voor is hé....

Soms verdenk ik er mezelf toch wel van dat ik symptomen heb van ADHD.... toch de innerlijke vorm, als zoiets al bestaat .... ik kan bij wijle zelf mijn eigen gedachtensprongen niet bijbenen...

14:17 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (10)

Commentaren

Talleke, Het is goed dat je alle miserie eens van je af kan schrijven. Verdriet en tegenslagen mag je niet opkroppen.
Ik wens je nog een zeer fijne woensdag toe. Groetjes.

Gepost door: Piet | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

)) bij mij is dat ook zo....precies een pak van je hart. Raar hé en 't is gelijk je zegt, de situatie veranderd er niet door maar je voelt je wel weer positiever. Al die opgekropte gevoelens zijn nergens goed voor. Best dat je tijdig uw hart eens lucht.
veel groeten!

Gepost door: dingske | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

Wat je ... ... reactie op "de afhangers" betreft. Ik wist niet op voorhand wie zou reageren. Maar dat er zouden reageren spreekt voor zich.
Groetjes

Gepost door: Breydel | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

soms heb ook ik het idee dat mijn gedachtenkronkels me meenemen van hier naar daar en weer terug... niet altijd even eenvoudig om te blijven volgen

Gepost door: g*lover | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

Het lucht op en het helpt veel. Dingen waar ik al een gans leven mee zat. Het eigenaardige is dat ik het eerst helemaal niet doorhad, tot ik bemerkt dat er zelfs geen nood meer is om er over te schrijven en als ik het dan toch doe, het louter informatief is.

Ik had wel al gelezen dat je over trauma's zoveel mogelijk moet bezig zijn, zélfs als je omgeving het op hun heupen krijgt, maar als het je oplucht moet je er blijven over vetellen/schrijven en een blog kan niet antwoorden "je dramt door".

Dus Talleke, je schrijft zoveel je wil, we weten waarom !

Gepost door: ms | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

gij hebt mijn ogen geopend ze... zit er voortdurend aan te denken, is wellicht de juist therapie om van een vervelend voorval nu of in het verleden het op deze manier beter te kunnen verwerken, jij hebt me op gedachten gebracht Talleke, want ik moet ook nogal iets verwerken ze en een plaats leren geven, maar heb tot nu toe noch niet de juiste manier gevonden, en die blog ja dat kan inderdaad de goeie richting zijn........en waarom niet!
Groetjes

Gepost door: Greta | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

~~ Heel goed Talleke, dat je dat kunt, want opkroppen, daar kom je eigenlijk geen stap verder mee, dus gooi het eruit.
En nogmaals mijn excuses, maar dat gekwijl zal nog wel enkele dagen duren, denk ik!

Gepost door: Crisje | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

Talleke doen wat helpt.....heel veel liefs viv

Gepost door: viv | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

*** Als ik mijn negatieve gedachten uit in een gedicht ofzo, ervaar ik dat ook wel ... alleen duurt het bij mij maar kort voor ik weer overmand wordt door die negativiteit die lijkt te overheersen :-/

Blijf zo voortdoen he Talleke , zo positief ! :-) Met zo'n innerlijke vorm van ADHD is mss wel niets mis he ?;-)

Gepost door: Glenn | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

oi tallie ge moest eens weten hoeveel postjes ik zo wis... ik pen iets neer, een bepaalde frustratie, of iets dat ik kwijt wil en voor ik op enter druk, is het al van me afgeschreven en wis ik het opnieuw omdat ik me al een stuk beter voel door het neer te pennen, en dan kan je alles ook makkelijker relativeren... :) En dan heb ik zulke super ernstige dingen zoals jij nog niet meegemaakt.. Dus neen, vreemd is het niet Talleke, maar wel bewonderenswaardig zoals jij ermee omspringt. That's Blogland he, een krabbel, een verdriet, een traan, een lach... dat kan hier allemaal. Zo fijn toch.

Gepost door: Blah | dinsdag, 19 september 2006

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.