dinsdag, 19 december 2006

Slecht nieuws

overlijdenIk verneem zopas het plotse overlijden van een collega van mij...

tDoemme toch hé...

Blijkbaar een hartaderbreuk, donderdagnacht was hij nog aan het werk en vrijdag was 't voorbij... Ik schat dat hij in de 40 was. Raar dat ik dat niet weet, maar nu ik er aan denk, van bitterweinig collega's ken ik de precieze leeftijd...

Zijn heengaan is weer maar eens een duidelijk signaal hoe snel een mensenleven voorbij kan zijn...

Hubert, on ne t'oubliera pas de si vite!!!!

16:39 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (8)

Commentaren

Logisch, je vraagt nooit aan de mensen hoe oud ze nu eigenlijk zijn omdat niet écht een rol speelt.

Pas als ze weg zijn realiseer je je dat ze veel te jong gegaan zijn.

Gepost door: ms | dinsdag, 19 december 2006

Reageren op dit commentaar

Verdorie toch, Talleke....
Carpe diem, moeten we, niet?

Enne, toch, hoor, ik had het gewoon op de bloemekes.... ;-)...

Gepost door: lavender faery | dinsdag, 19 december 2006

Reageren op dit commentaar

nu al.... fijne Kerstdagen toegewenst

Gepost door: Valérie | woensdag, 20 december 2006

Reageren op dit commentaar

BEN EVEN KOMEN BIJLEZEN GR LIEN

Gepost door: LIEN | woensdag, 20 december 2006

Reageren op dit commentaar

weer eens het bewijs dat een mens moet proberen elke dag van het leven te genieten ... zichniet moet bezighouden met onnozelheden ...

Gepost door: Cursief huigje | woensdag, 20 december 2006

Reageren op dit commentaar

Hallo Oei en zo jong nog Talleke en voor die familie ook een droevige periode nu zo rond de Kerstdagen
Groetjes Ninne

Gepost door: Ninne | woensdag, 20 december 2006

Reageren op dit commentaar

:-) het kan snel gedaan zijn hé Talleke
we moeten van elk moment genieten
een fijne woensdag verder
groetjes

Gepost door: Borriquito | woensdag, 20 december 2006

Reageren op dit commentaar

ach *slik* 't is al kei-erg voor de achterblijvers om dat mee te maken en dan nu net met die feesten voor de deur, dat maakt het allemaal nog extra erg. Die mens zelf, die weet het niet meer, maar zijn familie en/of gezin, ocharm...
Pft...
Da's dus waarom ik altijd zeg: 't leven is als een neus, haal eruit wat erin zit. Ik zweer het u, ge moet er dedoeme toch van profiteren zah....

Gepost door: Blah | woensdag, 20 december 2006

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.