zaterdag, 24 februari 2007

Gemengde gevoelens

for everEen nieuw begin en tegelijkertijd een zwaar afscheid...

Ik was in de weer met posters ed van mijn muren te halen toen plots het besef kwam dat ik sommige zaken, zo'n 17 jaar geleden, samen met Michael opspijkerde. En die muziekbox die Michael boven de keukendeur hing ( dat was een afgedankte box van zijn autoradio )... Zijn idee, zodat hij naar TV kon kijken in het salon en ik tegelijkertijd de muziek in de keuken kon beluisteren, zonder elkaar te storen...

Pfff, zoveel herinneringen.... hoe vreselijk moeilijk kreeg ik het toen.

Een jaar geleden, nu maandag om precies te zijn, had ik nog een lang gesprek met mijn zoon... Het allerlaatste... Ik heb hem nog geknuffeld bij het afscheid... voor de allerlaatste keer. Mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn...

Ik ben blij, voor mezelf, dat ik weer kán lachen, dat ik toch nog wat levensvreugde heb... maar het is nooit meer zo intens...

Ik voel precies een duivelke op mijn schouder dat mij niet meer toelaat om echt tenvolle te genieten...

Ik had gehoopt dat de verhuis mij zou afleiden, in zekere zin lukt dat ook maar ach... niets of niemand kan mijn kind uit mijn hart verwijderen...

Ik zat gisteren op mijn "nieuw" terras spaghetti te eten met mijn vriendin, héérlijk... en tegelijkertijd wenste ik dat Michael erbij kon zijn...

Nee, zelfs die verhuis waar ik zoooo naar uitkijk... ik denk zelfs dat het nog extra moeilijk zal worden... uitgerekend nu

13:30 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (3)

Commentaren

neen Talleke ik herken dat maar al te goed, je zijt blij dat je een beter flatje of huis hebt, maar toch altijd zal voor eeuwig als een 'stille kracht' dat gemis aan Michael voelbaar blijven, soms wat méér soms wat minder maar het blijft zolang je leeft, en met ouder worden en dan al je miserie van het voorbije jaar....neen het is en zal er atlijd zijn, hoe je het ook went of keert, niets of niemand kan dit gemis vervangen, neem het maar gerust van me aan is doodnormaal Talleke.
Ik heb de laatste dagen en ik weet niet waarom heb ik wel speciaal aan je gedacht, omdat toen ik onder dezelfde omstandigheden op 17 maart in !78 zo verhuisde, net hetzelfde meemaakte, en ik bijna zeker wist dat jij dit ook ging voelen en hier zo'n reaktie zou plaatsen, ja Talleke ik ken je zo al een beetje en het is soms zwaar meis, verdomd zwaar .
Allez meis sterkte en dat je verder van alle ziekte mag gespaard blijven in je nieuw en veilig nest!

Gepost door: Greta | zaterdag, 24 februari 2007

Reageren op dit commentaar

VERHUIZEN IK geloof alles wat je hebt ingetikt,voel ook beetje mee zelfs, wees maar zeker!

Gepost door: Maria | zaterdag, 24 februari 2007

Reageren op dit commentaar

@ Maria ben gewoon benieuwd.... Wie is Maria???

Gepost door: Talleke | zaterdag, 24 februari 2007

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.