woensdag, 23 mei 2007

Biechteke

thank youIk beken... reacties kunnen toch wel deugd doen...

Ik begon ooit mijn blog, gewoon voor de fun... Niets therapeutisch of wat dan ook...

Tja, toen zag mijn leven er ook vééééééél zonniger uit hé. Michael leefde nog en stelde het héél goed. Mijn gezondheid was opperbest... Kortom... de toekomst zag er goed uit...

Nog steeds zie ik mijn blog niet als een middel om dingen van mij af te schrijven, echt niet. Ik verwerk best door er over te praten en door dwars door mijn gevoelens heen te stappen... héél pijnlijk maar de kortste weg... Daardoor ook is mijn blog een echte mengelmoes van héél intense uitspattingen, een lach maar zeker ook een traan... De ene dag kom je hier binnengewandeld en val je over mijn lachkrampen, een andere keer is het hier pure ellende. Maar zo ben ik ook in het echt. Ik ga echt mee met mijn gevoelens...

Toen besefte ik dit nog niet maar mijn titel: "Waar mijn hart van vol is, loopt mijn toetsenbord van over", tja, toepasselijker kon ik hem echt niet maken hé...

En ja, borstkanker was een afleiding, zeker geen welkome maar zo vlak na Michaels dood nam die kl*teziekte mij behoorlijk in beslag...

Daarna kwam mijn "plotse" verhuis... ook daardoor werd ik gedwongen om het verlies van mijn kind minder aandacht te geven dan noodzakelijk...

Toen dacht ik dat het goed was, al die afleidingen... op zich was dat ook zo, de hevigste pijn werd ietofwat verzacht daardoor...

Maar nu alles weer in de plooi valt, krijg ik de weerbots zoals ze bij ons zeggen...

Gelukkig ben ik nu opnieuw aan 't werk, dat verzet mijn zinnen... Echter op dagen zoals maandag, Michaels verjaardag ( ik had speciaal vrijaf genomen ), dan sta ik daar aan zijn graf en dan laait de pijn weer in alle hevigheid op...

En eigenlijk zijn daar géén speciale dagen voor nodig... soms overvalt mij die intensiteit van het verlies op de meest onverwachte tijdstippen...

Ik ben er mij terdege bewust van dat dit voor de rest van mijn leven is... akkoord, mettertijd zwakt de pijn mss wel wat af maar ach... eigenlijk ben ik heel opgelucht dat ik toch nog wat levensvreugde overhield... Alleen, eerlijk gezegd, op dagen zoals de voorbije, dan is daar helemaal niets van te bespeuren en zou ik 't liefste naar Michael toe gaan...

Wie of wat mij dan tegenhoudt weet ik niet zo goed, waarschijnlijk de kracht in mijzelf... en, zoals ik gisteren postte, vooral de hoop dat het "morgen" beter zou kunnen gaan...

hugEn om dus terug te komen naar het begin van dit postje... jullie reacties... Man man man... wat kunnen die deugd doen... Ik blijf erbij, dáár doe/deed ik het echt niet voor maar mannekes: Ik geniet er ontzettend van!!!! Sommigen geven me echt dat nodige duwke in mijn rug... net genoeg om mij weer recht te krijgen en het zonnetje in mijn leven te voelen... Bedankt daarvoor!!! Moest ik kunnen, ik gaf jullie allemaal een dikke knuffel...

14:38 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (18)

Commentaren

Talleke, Ik word hier even stil van. Moest ik kunnen ik gaf je een dikke knuffel terug.
Veel groetjes.

Gepost door: Piet | woensdag, 23 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Ahà! dan hebben we je met z'n allen dan tóch een heel klein beetje kunnen troosten?xx

Gepost door: Jientje | woensdag, 23 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Ja zeg! Zó blijven aan de gang met dat geknuffel!!!.....lekker toch? :-))))
Lieve groetjesssssss!

Gepost door: mizzD | woensdag, 23 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Goedeavond Een troosten woord en een fijn gebaar kan op
sommige momenten echt deugd doen.
Nog een fijne avond verder
En voor strakjes een goede nachtrust
Groetjes

Gepost door: Rita | woensdag, 23 mei 2007

Reageren op dit commentaar

dag prutske éwel,ik wist het wel..............;jij bent heeeel sterk en je kruipt altijd wel terug uit het dal.
hoho dank zij jou word ik nog 'n echte schrijfster.

Gepost door: nichteke | woensdag, 23 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Talleke ik ben héél blij dat we iets voor jou konden betekenen! Een hele dikke knuffel terug!
Liefs

Gepost door: Bientje | woensdag, 23 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Amai, die laatste drie rubriekjes, heb jij dat mooi verwoord zeg. Ga op een stoel staan, steek je armen in de lucht. Van de grond tot aan je vingertoppen, zoveel en nog veel meer respect heb ik voor je.
Groetjes.

Gepost door: gidsjoris | woensdag, 23 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Goedemorgen Nog een aangename donderdag verder
Hier is het zonneke al van de partij
Groetjes

Gepost door: Rita | donderdag, 24 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Beste Talleke Alhoewel ik niet veel post hier op je blog, toch zal ik er altijd voor je zijn , om je een hart onder de riem te steken.Het is niet gemakkellijk maar met veel gekregen knuffels kan het maar beteren.
groetjes Nancy

Gepost door: nancy | donderdag, 24 mei 2007

Reageren op dit commentaar

hey hey,


DIKKE KNUFFEL SUUSJE

Gepost door: Suus | donderdag, 24 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Goedeavond Nog een aangename avond verder
Groetjes

Gepost door: Rita | donderdag, 24 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Taaaaaaaaaaaalleke Tjee, een knuffel, die wil ik ook wel, altijd en overal, hahahaa!!! Je beschrijft het heel mooi hoor van de reacties. Maar je hebt een hele zware periode achter de rug en altijd naar afleiding gezocht, maar eigenlijk is dat een beetje vluchten, en wat je deed aan Michael's graf was misschien zwaar en confronterend, maar op dat moment ben je ook aan het verwerken en dat moet je ook doen, je kan niet alles blijven opzij schuiven en afleiding blijven zoeken. Je moet stilletjes telkens een beetje bij beetje alles verwerken, en dat zal in jouw geval een hele tijd duren uiteraard. Want het is niet niks wat je hebt meegemaakt. En weet ook dat je goed bezig bent... want ik heb echt bewondering voor je als mesn maar ook voor je sterkte en doorzettingsvermogen, en dat meen ik zeker. Al denk jij er misschien anders over, toch is het zo Maar weet ook dat er mensen zijn die je steunen daarin, hier op de blogs ook.
Dus, een dikke knuffel terug, van iemand die het soms ook heel moeilijk heeft hoor, maar probeert met een lach en een traan overal doorheen te komen. En zo ken ik er nog eentje...
Liefs en tot snel

Gepost door: Boogiepeter | donderdag, 24 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Hey Talleke;-) Je weet ons zijn hé, meid !!
dikke knuffel;-)

Gepost door: nicole | donderdag, 24 mei 2007

Reageren op dit commentaar

** kwens je een fijne vrijdag toe

groetjes

Gepost door: anita | vrijdag, 25 mei 2007

Reageren op dit commentaar

*** Het heengaan van een dierbare blijft moeilijk. Het verdriet blijft en het missen gaat ook nooit over. Maar als je merkt dat er zovelen (en onbekende mensen) met je meevoelen en meeleven. Dat maakt het mss een klein beetje draaglijk. Wij hopen het in elk geval. De tranen eens goed laten vloeien kan deugd doen. Lieve groetjes.

Gepost door: nana | vrijdag, 25 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Goedemorgen Nog een fijn verlengd weekend toegewenst
Groetjes

Gepost door: Rita | vrijdag, 25 mei 2007

Reageren op dit commentaar

!!! zelfs wij betekenen soms iets..alhoewel men af en toe wat moeite moet doen hé
liefs voor u hé meisje...

Gepost door: anima-negra | vrijdag, 25 mei 2007

Reageren op dit commentaar

Hello Kon het niet laten,ben terug op blogronde.
Nog een fijne dag verder
Groetjes

Gepost door: Rita | zaterdag, 26 mei 2007

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.