zaterdag, 26 januari 2008

Tijd

Afbeelding90voor een persoonlijk nootje...

Ik ben er bijna...

Uit mijn diep dal...

Ooit zei mij een wijze man dat ik iemand ben ( voornamelijk door mijn jeugdervaringen ) die mijn ziel zou verkopen voor een beetje liefde. De hunker naar de warmte van de liefde voel ik héél intens... Nog steeds...
Ik woon reeds jaaaaaren alleen met mijn poezen en doorgaans heb ik daar echt géén moeite mee, ik doorworstelde het overlijden van Michael én tegelijkertijd mijn kankerding ook in mijn eentje.
Je hoort mij niet zeggen dat het makkelijk was, verre van, ik ging door de hel maar ik deed het toch maar.

Echter op het vlak van de liefde ben ik hopeloos zwak...

Om een lang verhaal kort te maken, ik waagde mij onlangs nog maar eens op het pad der liefde en helaas, het verliep niet zoals ik gehoopt had...

Ik ging door een vreselijk dal, zo diep dat ik soms echt bang was dat ik het niet zou halen... iedereen heeft tenslotte een grens, een mens kan niet blijven incasseren hé. En ik dacht bij momenten werkelijk dat mijn "kruis" nu toch echt té zwaar begon door te wegen... Hoe vreselijk dit ook mag overkomen maar ik begrijp Michael maar al te goed, je wilt géén pijn meer voelen... je wilt niets meer voelen...

Maaaaar blijkbaar ben ik a kind of superwoman want ik krabbelde wéér overeind... pfff, ik vraag mij soms zelf af hoe ik het in godsnaam klaarspeel, iemand daarboven moet wel vreselijk van mij houden ofwel houden ze hun hart vast tegen dat ik daar kom binnengerold en stellen ze dat moment liever zo lang mogelijk uit Tong uitstekend. Dat zou ook best kunnen maar soit, het belangrijkste is dat ik er weer sta!!!

En ondanks alles blijf ik er in geloven!!! In de liefde met een grote L

16:33 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (13)

Commentaren

En dat moet je ook zéker blijven doen!!!! Ik kan niet geloven dat voor jou niet ergens de ware rondloopt...iemand die een enorm geluk tegemoet gaat als ie jou tegen het lieve superwoman lijf loopt!
Ben hartstikke blij te lezen dat jij er weer stáát...nu effe een poosje overeind blijven maar hè! :-)))
Veel liefs!

Gepost door: mizzD | zaterdag, 26 januari 2008

Reageren op dit commentaar

talleke....goede avond wel dat hoor ik graag dat ge er weer terug staat ! En zoals Mizz zegt...ergens loopt er iemand rond die voor u de ware is en die ontmoet ge heel toevallige en dan moet ge natuurlijk toehappen !
Volgende week heb ik het nog over enkele kleuren...en ik zal voor u apart een verhaaltje schrijven over uw lievelingskleur ! Nog een gezellige avond.....fijne groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | zaterdag, 26 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Leuk om te lezen dat je er weer staat. Echt knap van je dat je de moed en de kracht vindt om elke keer weer door te gaan. Je mag echt trots zijn op jezelf, je bent tot heel wat in staat!

Gepost door: Carmen | zaterdag, 26 januari 2008

Reageren op dit commentaar

elke fight Tja, Talleke, elk gevecht is een gevecht en eens je de grens bereikt van jouw kunnen en dan net voorbij die grens komt... dan wellicht?
groetjes, ook aan blogtrieneke

Gepost door: Sebastian | zaterdag, 26 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Talleke ... hallo We wensen je veel geluk talleke.
Fijne zondag!

Gepost door: Chris | zaterdag, 26 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Dag Talleke Jawadde, je hebt al heel wat te verwerken gekregen. Ik gun je van harte het recht op geluk. Zarzuelo sloot jammer genoeg zijn blog. Nog een fijne zondag.

Gepost door: Joke | zondag, 27 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Gewoon ne dikke knuffel komen geven...

Gepost door: Nicole | zondag, 27 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Niet té hard proberen dan gaat het waarschijnlijk vanzelf. Dikke knuffel.

Gepost door: nana | zondag, 27 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Talleke Je bent gewoon een sterke vrouw die met heel veel wilskracht steeds weer de positieve kanten van het leven weet te vinden. Je grenzen worden telkens weer verlegd en onvrijwilig blijf jij steeds met heel veel moed staan... daar kunnen velen een voorbeeld aan nemen. Eneuh... misschien is het inderdaad zo dat ze jou daarboven liever niet te snel zien afkomen hé ;o)

Lieve groetjes
Lucky

Gepost door: Lucky | zondag, 27 januari 2008

Reageren op dit commentaar

ooh :( ik vermoedde al zoiets na het vorige depripostje... kijk meis, niemand kan je verwijten dat je het probeert hè! Ook aan jezelf kan je dat niet verwijten, niemand weet vooraf hoe het gaat aflopen. Net daarom mag je je geloof in de grote L niet verliezen, ooit kruist er een knappe ridder op een wit paard (ne schimmel tussen zijn benen) jouw pas en boem, dan zal 't vuurwerk zijn... forever...

Gepost door: Blah | maandag, 28 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Geloven GELOVEN IN JEZELF!!!!
Dat is voor de helft al gewonnen.
Daaaag.

Gepost door: Ma Elly | maandag, 28 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Bedankt dat je er bent,
jij, een van mijn drie steunpilaren

Gepost door: Dt-fouter | maandag, 28 januari 2008

Reageren op dit commentaar

Jij lijkt me een super sterke lieve geweldig persoontje!
Ik kom je heel veel goeie moed wensen en je 'n dikke dikke knuffel geven!!!!

Sofietiewietie

Gepost door: Sofie | dinsdag, 29 januari 2008

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.