zaterdag, 01 maart 2008

Opstandig

zo voel ik mij...

In de eerste plaats omwille van mijn groot verlies...

Ik heb een vreselijke week achter de rug...

Het besef, als moeder, dat mijn kind 2 jaar geleden de vreselijkste week uit zijn leven doorging, dat besef is ondragelijk... Bijna zwaarder dan Michaels heengaan zelf... Nu heeft hij rust en vrede hoop ik maar die laatste week uit zijn prille leven... Ach, ik heb, denk ik, maar een flauw vermoeden hoe zwaar het voor Michael was... Had ik het écht geweten, dan... wie weet, mss had ik hem kunnen overhalen om het toch niet te doen...

tja, ik blijf daarmee worstelen...

Als moeder wordt er toch van je verwacht dat je je kind beschermt... Ik heb gefaald... ik heb mijn kind niet kunnen redden...

Ik weet wel dat ik mij niet schuldig HOEF te voelen, ik ken de reden van zijn beslissing en toch... ik kan dat niet uit mijn hoofd zetten...

Uit respect voor zijn beslissing moet ik echter verder, moet ik proberen toch nog iets van mijn leven te maken... Met véél vallen en opstaan, maar, en das beloofd, ik doe mijn best!!!

Ik wil ook van de gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken voor hun steun, het doet ontzettend goed te weten dat jullie meeleven... En vooral ons MizzD wil ik van ganser harte bedanken voor haar superwarme postje!!!!

En dan dat kankermonster... het blijft maar toeslaan verdomme...
Het zit nu ook al in mijn familie... Maar hoe cynisch van mij... het zit verdikke in mij!!! Euh néééé, het ZAT in mij!!! Ik vertik 't om 't nog ne keer toe te laten!!! Grrrrr, ik ben superstrijdlustig!!!!

Dan lees je bij Kristien wat voor een joke ze er van maakten op tv... Iedereen die het aandurft om kanker grappig te vinden moesten ze ne keer op oncologie opsluiten... Goh, ze zouden werkelijk vergaan van het lachen jaaaa

18:17 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (2)

Commentaren

Je mag opstandig zijn Kan je heel goed begrijpen.
Een goede avond,en nacht gewenst,hopelijk brengt dan morgen de dag een beetje goed gezelschap,zodat je niet alle verdriet alleen hoeft te dragen.
Tot later!

Gepost door: Ma Elly | zaterdag, 01 maart 2008

Reageren op dit commentaar

je mag dan een man zijn wie zijn wij, mannen om hierover te oordelen, we snappen er waarschjinlijk geen bal van. ieder heeft hier weeral "zijn eigen mening"
ik ben bereid om alles telkens opnieuw te proberen te vatten.
heel veel sterkte en veel liefs,
francis

Gepost door: kili | zondag, 02 maart 2008

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.