dinsdag, 10 augustus 2010

Kl*te

Ik kan het maar niet uit mijn hoofd zetten...

Een collega kreeg gisteren de keiharde diagnose van botkanker... amper nog 6 maanden te leven! Hoe ga je daar mee om?

Eén jaar vóór mij kreeg ze borstkanker te verwerken, ondertussen al meer dan 5 jaar geleden. Eind vorig jaar was ze "hervallen", toen moest haar borst volledig verwijderd worden... Het was de bedoeling dat ze zo ongeveer begin september het werk zou hervatten... en toen kreeg ze onlangs rugpijn... om na de nodige onderzoeken die vreselijke diagnose op haar bord te krijgen!!! 55 jaar jong en geen vooruitzichten meer!!!!

Ik ben er niet goed van...

16:14 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (7)

Commentaren

hier zijn natuurlijk geen woorden voor. Spijtig ... ik voel er echt met mee. zonnekesgroet

Gepost door: Sunny-Kay | dinsdag, 10 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

En dan denk ik stil bij mezelf... 'had ik maar beter dit niet gelezen'.

Sterkte!! ;-)

Sam

Gepost door: Sam | dinsdag, 10 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Daar mag je niet teveel over nadenken. Nee, daar zijn écht geen woorden voor. Sommige mensen krijgen meer dan hun deel.

Gepost door: Jientje | dinsdag, 10 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Sommige dingen kan je dan gewoon niet bevatten!!

Gepost door: walter | dinsdag, 10 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Gewoon verschrikkelijk moet dat zijn, ik wens dan ook héél véél sterkte want helpen kan men helaas niet.

En dan te bedenken dat er kl..te mensen rondlopen die van alle onheil gespaard blijven hé, 't is gewoon niet eerlijk pffffft.

We kunnen enkel maar hopen dat ze niet teveel moet afzien en als nodig de pijn kunnen onderdrukken.

Leef echt met je mee

Gepost door: viviane | dinsdag, 10 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

wat vreselijk!
en je kan niks doen hé
troostwoorden zijn zinloos denk ik
gewoon luisteren, meer kan je niet doen
eventueel (indien mogelijk qua pijn of ziek zijn) nog een leuke dag bezorgen
genieten van, ja, k weet niet, kan je dan nog proberen van ergens van te genieten, dat vraag ik mij af
sterkte, heel veel sterkte voor haar maar ook voor jou om haar te kunnen steunen

Gepost door: fotorantje | dinsdag, 10 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

het is toch oneerlijk dat somige mensen al het leed en pij te verwerken krijgen, terwijl anderen die dan ' on the edge" leven helemaal geen leed te verduren krijgen.Sterkte aan je collega Tal.

groetjes Nancy

Gepost door: nancy | woensdag, 11 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.