zondag, 22 augustus 2010

Heb jij dat ook?

Zo'n gevoel alsof je héél alleen op deze aardbol bent? Alsof niemand om je geeft?

Ewel, vandaag is zo'n dag geworden...

17:25 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (5)

Commentaren

Ik herken dit meteen omdat een mens soms iemand of iets mist. Maar bij het lezen van jouw titel dacht ik meteen hey Tal sie ... en samen met mij zullen er nog aan jou denken. Zeker weten.
Zonnekesgroet!

Gepost door: Sunny-Kay | zondag, 22 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Natuurlijk, heel herkenbaar.
Maar niet altijd waar, natuurlijk.

Ieder mens denkt soms de stomste dingen,
de idiootste bedenksels en de vreemdste uitschuivers.

Maar soms ook voel je de koude, het alleenzijn
Herinner je je de rillingen van het verleden
en de dag dat het zonlicht niet meer scheen.

Lieve Tall, geef jezelf een dikke knuffel en besef dat je een lief mens bent.
Lieve groetjes.

Gepost door: Leva | zondag, 22 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Oei, dit gevoel heb ik al heel lang niet gehad....maar ik herken het vooral vanuit mijn vroegere depressies. Een héél akelig gevoel.
Nu weet ik dat er genoeg mensen zijn die om mij en om elkaar geven. Altijd!
Knuffel

Gepost door: walter | zondag, 22 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Ja zenne... om achteraf te beseffen dat er heel wat mensen zijn die om je geven.

Gepost door: Nana | woensdag, 25 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Via An kom ik even koekeloeren,
en neen, er zijn zoveel mensen
die om me geven
en ik werk met mensen
dat ik dat gevoel (nog) niet herken,

(btw: zelfs met veel mensen om je heen
kun je dat gevoel hebben
dat is eenzaamheid.)

Gepost door: ank | donderdag, 26 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.