vrijdag, 27 augustus 2010

Mama

3154554428.2.pngNiet te geloven!!! Vandaag 40 jaar geleden overleed mijn mama! 40 jaar!!! Ik was nog zon.gifmaar net 13! Ik zie mij daar nog altijd zitten aan tafel naast mijn broer, gans de familie rondom ons en een priester die véél blablabla deed... en toen plots, als een donderslag bij heldere hemel maar dan nog 1000 keer erger kregen we van die priester te horen dat mama niet meer naar huis zou komen! Nooit meer... Mijn wereld stortte in... Toen was het gedaan met de onvoorwaardelijke liefde in mijn leven... een deel van mij is toen opgehouden met verder leven! Ik voel nog altijd die kleine meid in mij!!!

strik.gifhaar_strik_stipjes_header.jpgEn nu, 40 jaar later mis ik haar nog steeds! Sedert de dood van Michael des te meer!!!
Als kind mijn mama verloren en als mama mijn kind!

Ik vraag mij dikwijls af waar ik de moed en de kracht haal om door te gaan...

En toch doe ik het! Met vallen en opstaan, steeds maar weer... hoe dikwijls had/heb ik écht zin om te blijven liggen! Maar "iets" stuwt mij voort! De liefde voor het leven? Waarschijnlijk wel... ik kan nog genieten van hele simpele dingen, de zon, de regen, een vogeltje dat fluit, een vlinder op mijn vlinderstruik Knipogen... Ik ben het kind in mij niet verloren, goddank!!! "Het leven" heeft mij (nog) niet gebroken! Vreselijk gekwetst, dat wel! De wonden zijn nog héél pijnlijk, de littekens zijn voor eeuwig in mijn ziel gegrift maar ik ga door!!!

Al deze afb. draag ik op aan mama omdat zij verzot was op strikken, de zon en bloemen... zij hield van het leven, van haar kinderen vooral!!!

En mama, ik hou van jou! XXX

10:42 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (14)

Commentaren

Ik word heel stil bij het lezen van dit postje...
Je mama verliezen op zo'n jonge leeftijd is verschrikkelijk...
Maar een kind verliezen moet het ergste zijn dat er bestaat...
Je bent een hele moedige en sterke vrouw Talleke.
Ik leef met je mee...
Lieve groetjes van Elle

Gepost door: Elle | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Ik ben er helemaal stil van geworden Tal.... zo mooi verwoord...

Gepost door: Dinne | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

'k Ben hier zo stil van geworden.
Wat heb ik een bewondering voor jou Talleke!
Hoe moedig en sterk jij bent..
Dikke knuffel -xxx-

Gepost door: V. | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

vreselijk is dat om als kind zoiets te moeten horen
de warmte van je mama moeten missen als je opgroeit
knuff Tal
oooh daarom staan die strikken er
deed ze dan ook een strikje in je haar?

Jij kan zeker nog genieten van eenvoudige dingen
en dat is echt te bewonderen na alles wat je meemaakte!
Je bent een voorbeeld voor ieder, om door te gaan na zoveel verdriet

Gepost door: fotorantje | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Ja, om heel stil van te worden...mijn mama is nu terminaal ziek...en het zijn harde tijden.
Ik bewonder je moed ....

Gepost door: HAPPY(sewing bee) | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Ik moet er niet aan denken om te moeten meemaken waar jij door moest. Je bent inderdaad een sterke vrouw Tal. Liefs xxx

Gepost door: Jientje | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Idd, daar kan een mens niet veel op zeggen...
Dikke knuffel xxx

Gepost door: inge | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Ik zet een bloemetje voor je op mijn weblog, tis iets!
Knuff, ook van mij!

Gepost door: walter | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

wat ontroerend...
je bent een sterke vrouw

en de reacties van je lieve webvrienden
zullen je erbij helpen
het leven aan te kunnen.

Gepost door: ank | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Mooi schrijf je dat neer. Ik bewonder je voor je kracht en doorzettingsvermogen alhoewel het verschrikkelijk moet geweest zijn.
Lieve groetjes.

Gepost door: Leva | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Wat heb jij al een zwaar kruis in je leven moeten dragen Talleke. En hoe moedig ben je. Daar heb ik alleen maar een heel diepe bewondering voor.

Gepost door: Stefanie | vrijdag, 27 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Je bent idd. een sterke vrouw! En je hebt al veel meer dan je deel gehad van miserie in het leven denk ik... vreselijk hoe oneerlijk het allemaal kan zijn!
Dikke knuffel!

Gepost door: Bientje | zaterdag, 28 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Talleke ik begrijp het zo goed. Mijn mama werd begraven op de 14de verjaardag van mijn jongste zusje. Het was net als jij nog een onbeholpen kind.
En ik denk dat het ergste voor een mama is dat ze haar kind verliest.
Dat heb jij allemaal te verduren gehad en ik kijk bewonderend op hoe je er door spartelt.
Veel moed wens ik je om deze dag niet te veel in je gedachten te verzinken. Groetjes Tal.

Gepost door: emmy | zaterdag, 28 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

Bedankt iedereen voor jullie medeleven!!! Ben zeer ontroerd...

Gepost door: Tal | zaterdag, 28 augustus 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.