maandag, 06 december 2010

Terug naar vroeger...

eerlijkheid.pngVroeger, vóór Michaels overlijden en vóór mijn borstkanker-periode, was ik nogal een eenzaat en ik voelde mij daar meestal goed bij...

Ik ben een specialleke, met soms nogal uitgesproken meningen en bovendien met het hart op de tong. Ik schuw er niet voor om tegen de stroom in te varen. Niet dat ik graag conflicten opzoek maar ik ga ze zeker niet uit de weg... Ik hou niet van onderhuidse toestanden, die roei ik liever uit, net zoals ik met mijn kanker deed Knipogen

Ik verwacht niet - ik hóóp het natuurlijk wel Lachen - dat iedereen het met mij eens is maar ik hanteer het principe: Ik laat jou in je waarde, laat jij mij in de mijne!

Ik geef toe, ik kan nogal heftig uit de hoek komen, vooral als 't over onderwerpen als dierenrechten gaat!

Maskers af plaatje.JPGIk omring mij ook het liefst met mensen bij wie ik mezelf kan/mag/durf zijn... zoniet kan ik nogal kordaat een einde maken aan een relatie, van welke aard dan ook. Ik hou helemaal niet van huichelarij, dus als je mij niet "ligt" dan maak ik dat ook zo snel mogelijk duidelijk. Ik voel het ook aan als mensen mij niet "moeten", hun goed recht maar dan houdt iedere vorm van contact ook op...

Anderzijds veranderen relaties soms en voel ik na verloop van tijd aan dat HET niet meer goed zit, of mss zelfs nooit gezeten heeft want - en dat is nu eenmaal eigen aan de mens - maskers worden wel eens opgezet en dus kunnen die ook wel terug afgezet worden... Ook ik deed daar wel eens aan mee, vooral na Michaels dood, ik voelde me vreselijk alleen en de warmte die ik ontving van een hoop bloggers was fenomenaal!!! Maar daar ben ik in de fout gegaan, ik had het niet mogen laten escaleren, ik had teveel ontmoetingen, teveel contacten. Begrijp mij niet verkeerd, ik heb nergens spijt van, ik heb een hoop leuke mensen ontmoet maar het werd téveel... ik voelde mij geleefd... en dan word ik opstandig...

image129.jpgHoe zeg je dan tegen bepaalde mensen dat het contact beter terug geschroefd wordt naar hoe het vroeger was? Tja, ik heb het ook niet altijd even goed aangepakt, mijn excuses daarvoor aan diegenen die ik kwetste, dat was nooit mijn bedoeling. Er is echter nooit een goede manier om iemand duidelijk te maken dat je de relatie wilt stopzetten...

Soms wil je teveel ontzien, geen pijn doen maar dan vergeet je dat door niet oprecht te zijn, je eigenlijk juist veel méér pijn berokkent!

Waarom vertel ik dit allemaal? Voor de heel eenvoudige reden dat ik na Michaels dood téveel mensen toe liet in mijn wereld... en dat wreekt zich want ik ben geen massa-mens, ik noem mezelf altijd sociaal-asociaal, bij momenten sta ik zelfs graag in het middelpunt van de belangstelling maar andere momenten ben ik het allerliefste in mijn eentje, mijn woning dat is mijn veilige haven, heel sporadisch zet ik deuren en ramen wijd open maar ik geniet net zo van de momenten dat ik mij van de buitenwereld compleet isoleer... weinigen begrijpen dat, velen denken dan dat ik zielig ben... so be it maar niets is minder waar...

Zo zit ik grosso modo in elkaar en zo wil ik het graag terug... en dát ben ik nu net van plan!!!

15:36 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (11)

Commentaren

Gaat je zeker lukken hoor Chantal!
Een stapje als deze op je weblog zetten zal op zich al bevrijdend werken. Gelukkig woon ik ver, hihihi...anders had je mij ook nog op de lip! ( Neen, ik ben alles behalve een "plakker", integendeel)
Ben eigenlijk een beetje te veel een kluizenaar soms.
Verder met m'n ballen dan maar, m'n kerstballen!
Groetjes. ;-)

Gepost door: Walter | maandag, 06 december 2010

Reageren op dit commentaar

sommige mensen heb ik graag op mijn lip zitten ;-)))

Gepost door: Tal | maandag, 06 december 2010

en eigenlijk kom je helemaal niet over als een eenzaat
iemand die zo open is, raar toch hé
ik ben altijd een huismus geweest, maar sinds de gezondheidstoestand wil ik precies nu de wereld ontdekken, nuja, met vlaanderen ben ik al heel tevreden

iedereen heeft een eigen mening en zolang die gerespecteerd wordt ben ik tevreden
geruzie daarover is stom want je kan elkaar niet zomaar van mening doen veranderen
ik ben wel altijd bereid van het van beide kanten te bekijken, en dan ja, hihi, blijf ik meestal bij mijn mening

en moest het ooit niet meer goed zitten tussen ons, ahwel we kunnen toch al terugkijken op mooie dagen hé :-)

en ja ik plaag je graag eens, ook met je stokpaardje, dan wordt je inderdaad een hevige furie :-))

allé k ben vlug weg of je wil mij weer vastgrijpen

knuffie

Gepost door: fotorantje | maandag, 06 december 2010

Reageren op dit commentaar

in welke relatie ook, 't is zoals jij zegt; ik laat jou in je waarde, laat jij mij in de mijne!

zolang dat gebeurt, kan elke storm overwonnen worden.

ook het feit dat de ander zich liever terugtrekt, of een rustpauze inlast, of .. de relatie helemaal stopzet!

jij geeft jezelf erg bloot in dit blog, talleke. je stelt je kwetsbaar op en tegelijk kom je heel strijdvaardig over! :-))

blijf lekker wie jij bent en als de ander dat niet zint .. is dat zijn/haar probleem! :-)))

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | maandag, 06 december 2010

Reageren op dit commentaar

jezelf bloot geven wordt door vele mensen aanzien als een "zwakte". waarom eigenlijk? als je niks te verbergen hebt, en je staat volledig achter wat je zegt, voelt en denkt, kunnen ze je toch ook nergens onverhoeds mee raken? die "zwakte" is (ook voor mij) juist een sterkte.

Gepost door: blablamie | zaterdag, 11 december 2010

Oeps, Ik heb je net toegevoegd aan mijn lijstje met links, om dagelijks te lezen, en waar ik lees ,reageer ik ook! Ik ben geen anonieme lezer!
Nu vraag ik me af of ik nu ook te dicht in je territorium ben komen varen???
groetjes
christa

Gepost door: christa | dinsdag, 07 december 2010

Reageren op dit commentaar

Nee hoor Christa, zolang je mij niet komt vertellen hoe ik zou moeten leven en/of denken dan ben je hier meer dan welkom! ;-))

Gepost door: Tal | dinsdag, 07 december 2010

Ik kom hier terecht via Fotorantje en lees al direct een interessant postje.
Wat ben ik blij niet de enige te zijn, die zich niet echt goed voelt tussen allerlei mensen. Als ik mocht kiezen, zou ik ook het liefst enkel met de mensen 'leven' die ik wil. Vroeger durfde ik nooit neen te zeggen, maar sinds enkele jaren heb ik het mezelf wel geleerd. Het is tenslotte je eigen leven, en dat leef je zelf !!

Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | woensdag, 08 december 2010

Reageren op dit commentaar

Zo is dat!!!

Gepost door: Tal | donderdag, 09 december 2010

Lieve Tal,

Ik zie wat je bedoelt.
Niets forceren is de boodschap.
Ik voel me soms heel blij zonder gezelschap en soms tevreden met.
Gewoon zelf aanvoelen.
Dikke knuff.

Gepost door: Leva | woensdag, 08 december 2010

Reageren op dit commentaar

Tallie, je hebt weer eens groot gelijk. Medeleven is leuk, warmte van andere mensen is leuk, maar vele mensen verwarren dat met "ik zal je eens zeggen hoe je het moet aanpakken". Terwijl gewoon dat luisterend oor en een teken van "ik ben er hoor", zonder meer, alles is wat je nodig hebt op zo'n moment.
De echte pijn, daar moet je uiteindelijk toch helemaal alleen door, die kan niemand van je overnemen en dat is ook niet de bedoeling.

Gepost door: blablamie | zaterdag, 11 december 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.