zondag, 11 mei 2008

Mama...

mama
Zet je geluid op, klik op de afb en geniet van een prachtige ecard...

04:14 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (3)

zondag, 13 mei 2007

Voor mama

boeketMoeder, bron van tederheid die door blijft vloeien....
...ook als moeder er niet meer is.
J.G. Brouwer

 En voor mijn bezoeksters... Klik HIER

01:14 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (4)

woensdag, 01 november 2006

Rare dag vandaag

Roses blanches, mama was verzot op dat liedje van Les SunlightsIk weet 't niet meer precies... is 't niet morgen dat we verondersteld worden onze overledenen te herdenken? Waarom gaan zovelen dan vandaag naar 't kerkhof? En wat met die andere 360 en zoveel dagen?

Nee, niets voor mij dus... Alsof ik vandaag méér aan Michael denk dan gisteren, of andere dagen... Mama, das ondertussen 36 jaar geleden, en toch is ze nog steeds in mijn gedachten...

Michael was gek op die plaatjes van Henk Wijngaard, die werden hier zot gedraaidIk heb 't vandaag niet moeilijker dan anders. De pijn van het verlies knaagt altijd... iedere dag van het jaar.

Mij zul je dus vandaag of morgen niet tegenkomen op 't kerkhof. Ik ga véél liever als ik Michael en mama voor mij alleen heb.

Ik zal niet ontkennen dat ik het hartverwarmend vind wanneer de graven vol bloemen staan... Het doet deugd te weten dat "men" aan de geliefden denkt... Al zou dat , wat mij betreft, het ganse jaar door mogen... Ik heb mij dan ook voorgenomen om regelmatig een bloempje op het graf te leggen... en niet enkel rond Allerheiligen.

Ik wens jullie een zachtige dag...

Ik ga genieten van de regen...

10:01 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (18)

woensdag, 18 oktober 2006

Inktvlek

inktDe inktvlek van Ninne gaat deze keer over "Moeder" en omdat ik mijn mama nog steeds diep in mijn hart draag kon ik toch niet anders dan eens ver in mijn herinneringen te graven.... Toegegeven, 't is zeker niet simpel want ik heb een vreselijk slecht geheugen én ik was amper 13 jaar jong toen ik mijn mama verloor, aan borstkanker. Ze was pas 46 jaar geworden. En ik herinner mij, helaas, bitter weinig van die tijd...

Mijn mama was dus Franstalig, maar ze sprak vlot Nederlands wat ons ( mijn broer en ik ) het voordeel gaf om tweetalig opgevoed te worden!!! En met mijn werk te Brussel is dat echt meegenomen....

Mijn ouders waren echter uit elkaar van toen ik 4 was, vandaar dat jullie mij nooit over mijn pa "horen praten". Wat mij betreft is de man mijn biologische vader maar daar houdt het dan ook mee op... Baaidewei, hij leeft nog maar vond het zelfs niet nodig een blijk van medeleven te tonen bij het overlijden van Michael, tenslotte toch de zoon van zijn dochter...

Maar goed, het gaat over mijn mama.... mijn lieve mama die ik zelfs na 36 jaar nog steeds vreselijk mis....

Zij was verpleegster en ook héél handig met naald en draad. Ik herinner mij een roze en een blauw nylonjurkje... Het blauwe was met een lange rits vooraan, er hing een grote koperen ring aan wat handig was om de rits te sluiten. Mijn mama was verzot op strikken, dus overal waar het maar enigzins kon, zag je strikjes opduiken. Bovenaan de rits, onderaan de rits!!! Hihihi.... Het roze jurkje was met een vollant ( ik zou begot niet weten hoe ik dat in 't nederlands moet zeggen maar ik vermoed dat jullie wel snappen wat ik daarmee bedoel, behalve MizzD natuurlijk  ) Soit... Mijn mama was dus best handig....

nééééééje je ziet mijn slipje nietIk herinner mij een supertof rokje dat ze maakte van een overschot v/d stof die in de zetel lag, als bescherming....  ( We hadden toen nl een witte poes, Minou... die praatte ook Frans, vandaar die Franse naam . ) Dat was net genoeg stof om een minirokje te maken... En mini was het zeker!!!! Je zag net mijn slipje niet.... Eigenlijk verbaast mij dat zelfs dat ik zoiets mocht dragen van haar want ik ben nogal preuts opgevoed. Ik heb nog een foto van mezelf in dat rokje ( ik ben dat linkse supermodel . Ik herinner mij nu dat het een kilt geworden is.... een minikilt

Nog een superleuke herinnering... we woonden toen in Schaarbeek op een appartement... dat moet begin jaren 70 geweest zijn.... We lagen allebei te rusten, ik op mijn bed in de slaapkamer en mama op de zetel in 't salon. Plots, zomaar, maakte zij een grinnikend geluid... Je weet wel, zo'n geluid dat je wel eens produceert als je je iets leuks herinnert.... Ik reageerde met hetzelfde geluid.... Mama dan weer maar dan iets heviger, ik weer, nóg uitbundiger... en zo bleven we aan de gang tot we uiteindelijk daar allebei lagen te gieren van het lachen, tot tranen toe... Héééééérlijke herinnering!!!!

Een iets minder leuke anecdote... Dat was vóór we naar Schaarbeek verhuisden. Mijn mama kon echt uitbundig lachen, en als ik zeg "uitbundig" dan bedoel ik werkelijk uitbundig....

Er was een catch-wedstrijd op TV, wel zo éne van die grappige. Ik was daar absoluut niet voor te vinden, maar goed... ik zat op mijn mama haar schoot tijdens die uitzending, en plots trekt die ene catcher die andere zijn pruiksken af!!!! Jawadde... mijn mama schiet daar in een ware bulderlach, amai mijn oren!!! Ik verschoot mij echt een bult, ajaaa, ik zat op haar schoot hé en dat klonk zo vreselijk luid in mijn oren dat ik van 't verschot haar een klets in haar gezicht gaf . Sorry mama maar als je die klets van mij ff vergeet, was dat toch wel een grappige toestand... Da posticheke van die catcher vloog door die zaal, dus kan ik mij best inbeelden dat het om te gieren was maar ja, ik had 't ongeluk dat ik met mijn oorkes vlak bij mama haar mond zat.... En lachen kon ze als de beste hoor!!!

Koken ook.... ik smaak nog hare côte-à-l'orange!!!! Mmmmmmmmmmm dat was lekker.... Toen aten we ook iedere zondag kip want dat was een festijn in die tijd!!! Kun je je dat nu nog voorstellen zeg??? En zelfgemaakte kroketten!!!

 proficiat broerkeOok dagen als Sinterklaas, verjaardagen edm, daar maakte mama telkens een feest van.... op deze foto vierden we de verjaardag van mijn 5 jaar oudere broer.

mama en ik 1969Goooooooh.... héérlijk zo in je herinneringen grasduinen!!!!

Mijn mama!!!! Deze foto werd in 69 genomen, als ik mij niet vergis in Westende!!! Het jaar nadien is ze overleden... maar voor mij leeft ze verder!!!!

13:09 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (22)

zondag, 27 augustus 2006

Een eeuwigheid geleden....

Vandaag, 36 jaar geleden, heb ik als 13-jarig meisje mijn mama moeten afgeven aan de vreselijke ziekte die kanker hedentendage nog steeds is.... gelukkig voor mij was ik er vroeg bij en liggen de overlevingskansen vééééél hoger maar toch sterven nog steeds mensen aan borstkanker!!! Laat ons daar niet achteloos aan voorbij gaan....

Uit liefde voor mijn mama deel ik met jullie één van haar laatste foto's, nl deze genomen op mijn plechtige communie het jaar voor ze stierf. 1969. Het kind in mij mist haar nog vreselijk.... vooral met de dood van Michael heb ik een zeer sterke behoefte om in haar armen te schuilen.... helaas.... Maar ik moet verder, zonder hen beiden. Ik hoop dat ze "ergens" tesamen over mij waken... Ik vergeet hen nooit en blijf aan hen denken met hééééél veel liefde en ik hoop dat ze mij de kracht geven om door te gaan... en vooral om mijn levenslust terug te vinden.... Want dat heb ik nu broodnodig....

11:03 Gepost door Tal | Permalink | Commentaren (3)